W roku 1991 w miejsce Pracowni Prognoz Ekonometrycznych utworzono Zakład Prognoz i Analiz Symulacyjnych, którego kierownictwo powierzono Aleksandrowi Welfe. W 1997 roku zakład został przekształcony w Katedrę Modeli i Prognoz Ekonometrycznych, którą do dzisiaj kieruje Aleksander Welfe.

Zespół Katedry liczy dziewięciu pracowników: Emilia Gosińska, Wojciech Grabowski, Piotr Karp, Robert Kelm, Piotr Kębłowski, Katarzyna Leszkiewicz-Kędzior, Michał Majsterek, Anna Staszewska, Aleksander Welfe.
W przeszłości pracownikami byli również: Janusz Brzeszczyński, Waldemar Florczak, Grażyna Juszczak-Szumacher, Magdalena Kaźmierska-Zatoń, Sławomir Narel, Leszek Sabanty, Witold Orłowski.

Sekretariat Katedry prowadzi Iwona Szczepaniak.


Historia Katedry Modeli i Prognoz Ekonometrycznych jest nierozerwalnie spleciona z historią Instytutu Ekonometrii i Statystyki Uniwersytetu Łódzkiego, który powstał w 1970 roku. Jego dyrektorem przez blisko 30 lat był prof. dr hab. Władysław Welfe. Przez pierwszych 20 lat istnienia Instytut dzielił się na dwa zakłady:

Zakład  Ekonometrii (kier. Władysław Welfe)

Zakład Statystyki (kier. Zygmunt Michałkiewicz, później: Zofia Zarzycka).

We wrześniu 1990 roku Rada Instytutu zaproponowała utworzenie nowych zakładów w wyniku czego na Instytut złożyły się:

Zakład  Ekonometrii (kier. Władysław Welfe)

Zakład Metod Statystycznych (kier. Czesław Domański)
Zakład Ekonometrii Przestrzennej (kier. Bogdan Suchecki)
Zakład Badań Operacyjnych (kier. Andrzej S. Tomaszewicz)
Zakład Teorii Systemów Ekonomicznych (kier. Łucja Tomaszewicz)
Zakład Demografii i Statystyki Społeczno-Ekonomicznej (kier. Zofia Zarzycka).

W 1991 roku powołano Zakład Prognoz i Analiz Symulacyjnych (kier. Aleksander Welfe).

Uchwalenie 13 września 1991 roku nowego statutu Uniwersytetu Łódzkiego spowodowało, iz za podstawową jednostkę  organizacyjną poszczególnych Wydziałów uznano samodzielne Katedry i Zakłady. Instytuty  stały się dobrowolnymi zrzeszeniami Katedr i Zakładów. W ten sposób, 15 stycznia 1992 roku  Rektor powołał Instytut Ekonometrii i Statystyki o następującej strukturze wewnętrznej:
Katedra Ekonometrii (kier. Władysław Welfe)
Katedra Metod Statystycznych (kier. Czesław Domański)
Katedra Statystyki Ekonomicznej i Społecznej (kier. Zofia Zarzycka)
Zakład Badań Operacyjnych (kier. Tadeusz Trzaskalik)
Zakład Demografii (kier. Tadeusz Kowaleski)
Zakład Ekonometrii Przestrzennej (kier. Bogdan Suchecki)
Zakład Prognoz i Analiz Symulacyjnych (kier. Aleksander Welfe)
Zakład Teorii i Analiz Systemów Ekonomicznych (kier. Łucja Tomaszewicz)

Uzyskanie tytułów profesorskich przez kolejnych kierowników zakładów spowodowało przekształcenie poszczególnych zakładów w katedry, co w niektórych przypadkach wiązało się ze zmianą nazwy.
Az do końca roku akademickiego 2007/2008 w skład Instytutu wchodziły:
Katedra Ekonometrii (kier. Władysław Milo)
Katedra Metod Statystycznych (kier. Czesław Domański)
Katedra Modeli i Prognoz Ekonometrycznych (kier. Aleksander Welfe)
Katedra Teorii i Analiz Systemów Ekonomicznych (kier. Łucja Tomaszewicz)
Katedra Statystyki Ekonomicznej i Społecznej (kier. Wacława Starzyńska)
Katedra Badań Operacyjnych (kier. Jan Gajda)
Katedra Ekonometrii Przestrzennej (kier. Bogdan Suchecki)
Zakład Demografii i Gerontologii Społecznej (kier. Tadeusz Kowaleski).

Z początkiem roku akademickiego 2008/2009 Instytut postanowiły opuścić Katedra Badań Operacyjnych, a w ślad za nią Katedra Ekonometrii Przestrzennej stowarzyszając się z innymi jednostkami funkcjonującymi na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym. Następnie trzy jednostki: Katedra Metod Statystycznych, Katedra Statystyki Ekonomicznej i Społecznej oraz Zakład Demografii i Gerontologii Społecznej zdecydowały sie na utworzenie Instytutu Statystyki i Demografii. W tych okolicznościach Katedra Ekonometrii,  Katedra Modeli i Prognoz Ekonometrycznych oraz Katedra Teorii i Analiz Systemów Ekonomicznych utworzyły Instytut Ekonometrii.