EMPIRYCZNA ANALIZA DANYCH
(UŁ, Analityka Gospodarcza: I stopień)

dr Wojciech Grabowski

2015/2016

 

Program

1. Zmienne stacjonarne i zintegrowane w badaniach ekonomicznych.

2. Gloablna stabilność dynamicznych modeli ekonometrycznych. Weryfikacja hipotezy.

3. Weryfikacja hipotezy rynku efektywnego.

4. Model Sharpe’a dla danych giełdowych.

5. Estymacja parametrów interwencyjnych funkcji reakcji.

6. Badanie efektywności i trwałości interwencji.

7. Czynniki kształtujące rentowności obligacji skarbowych.

 

 Literatura

Welfe A., 2009 Ekonometria. Metody i ich zastosowanie, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa.

Welfe A., 2013 Analiza kointegracyjna w makromodelowaniu, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa.

 

Egzamin odbędzie się 22 czerwca 2016 roku o godz. 10.00.





MODELE I PROGNOZY RYNKÓW FINANSOWYCH
(Rynek finansowy: II stopień)

dr Wojciech Grabowski

2015/2016

 

Program

 

1. Jednowymiarowe modele klasy GARCH.

2. Wielowymiarowe modele klasy GARCH.

3. Identyfikacja epizodów kryzysów walutowych i finansowych.

4. Mierzenie stabilności na rynkach walutowych i finansowych.

5. Systemy wczesnego ostrzegania przed kryzysami walutowymi i finansowymi.

6. Analiza efektu zarażania pomiędzy rynkami finansowymi.

7. Analiza transmisji zmienności. Indeks transmisji zmienności Diebolda-Yilmaza

8. Prognozowanie prawdopodobieństwa wybuchu kryzysu finansowego.

 

 

Literatura

 Bieńkowski W., Gawrońska-Nowak B., Grabowski W., Podatność polskich rynków finansowych na niestabilności wewnętrzne i zewnętrzne, Materiały i Studia NBP, nr. 258.

Brooks C., Introductory econometrics for finance, Cambridge University Press.

Doman M., Doman R., 2009 Modelowanie zmienności i ryzyka, Wydawnictwo Wolters Kluwer.

Osińska M., 2006 Ekonometria finansowa, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.

 

 

Egzamin odbędzie się 21 czerwca 2016 roku o godz. 14.00.





MODELLING FINANCIAL PROCESSES
(UŁ, Informatyka i Ekonometria: I stopień)

dr Wojciech Grabowski, dr Piotr Karp

2015/2016

 

Program

 1. Properties of financial time series.

2. Efficient market hypothesis testing.

3. Modelling relationships between different branches of financial market.

4. Identification of asymmetry in financial processes.

5. Interest rate modelling.

6. Identifying impact of interest rate on real economy.

 

Literatura

 Osińska M., 2006 Ekonometria finansowa, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.

Welfe A., 2009 Ekonometria. Metody i ich zastosowanie, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne.

Welfe A., 2013 Analiza kointegracyjna w makromodelowaniu, Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, Warszawa.

 

 

 Egzamin odbędzie się 21 czerwca 2016 roku o godz. 18.00.





MODELOWANIE CEN I KURSU W KOINTEGRACJI
(UŁ, Informatyka i Ekonometria: II stopień)

dr hab. Michał Majsterek – tematy 1-7

dr Robert Kelm – tematy 8-14

2013/2014

Wymagania wstępne:

Opanowany materiał z zakresu ekonometrii podstawowej, zaawansowanej oraz ekonometrii dynamicznej, w szczególności zagadnienia: niestacjonarność oraz jej testowanie, kointegracja, modele korekty błędem i ich transformacje, podstawy podejścia wielowymiarowego (model VAR), rząd kointegracji, strukturalizacja modelu VAR.

I. Literatura obowiązkowa

1. P. Karp, P. Kębłowski, M. Majsterek, A. Welfe (red.), Analiza kointegracyjna w makromodelowaniu, PWE, Warszawa 2013

2. R. Kelm, Kurs złoty/euro. Teoria i empiria, WUŁ, Łódź 2013

3. M. Majsterek, Wielowymiarowa analiza kointegracyjna w ekonomii, WUŁ, Łódź 2008

 

II. Literatura uzupełniająca

1. K. Juselius, Inflation, Money Growth and the I(2) Analysis, w: A. Welfe (red.), New Directions in Macromodelling, Elsevier, Amsterdam 2004

2. R. MacDonald, Exchange Rate Economics. Teories and Evidence, Routledge, London 2007

3. P. Wdowiński, Modele kursów walutowych, WUŁ, Łódź 2010


III. Program

1.  Inflacja w Polsce, je przyczyny i konsekwencje.

2.  Główne teorie inflacji.

3.  Modele zjawisk inflacyjnych w gospodarce polskiej.

4.  Modelowanie płac i pozostałych dochodów. Modelowanie cen – różne podejścia.

5.  Sprężenie płacowo-cenowe.

6.  Analiza długo- i krótkookresowa. Podejście kointegracyjne.

7.  Model SVEqCM sprzężenia inflacyjnego w gospodarce polskiej. Analiza i weryfikacja podstawowych hipotez ekonomicznych. Podejście w dziedzinie I(2)

8.  Teoretyczne podstawy modelowania kursów walutowych: prawo jednej ceny i hipoteza parytetu siły nabywczej. Monetarny model kursu walutowego z elastycznymi i lepkimi cenami. Monetarny model Mundella-Fleminga – zarys.

9.  Weryfikacja hipotezy PPP: liniowe i nieliniowe testy pierwiastków jednostkowych; wyniki dla kursu złoty/euro. Model PPP: analiza kointegracyjna; wyniki dla kursu złoty/euro.

10. Średniookresowe odchylenia kursów walutowych od poziomu długookresowego: podażowy mechanizmy Balassy-Samuelsona, zmiany struktury popytu krajowego, strategie pricing-to-market, nierównowaga bilansu płatniczego.

11. Behawioralne modele kursów walutowych: podstawy specyfikacji, wyniki empiryczne. Behawioralne modele kursu złotego – przegląd badań i wnioski.

12. Krótkookresowe modele kursu walutowego. Hipoteza ubezpieczonego i nieubezpieczonego parytetu stóp procentowych. Rola ryzyka inwestycyjnego w kształtowaniu kursu walutowego. Parytet siły nabywczej walut a przepływy kapitałów inwestycyjnych.

13. Kursy walutowe w warunkach racjonalnych oczekiwań i w gospodarce niedoskonałej wiedzy. Model Frydmana-Goldberga – implikacje dla empirii.

14.  Kursy walutowe równowagi – metody szacunków. Model naturalnego kursu walutowego, model fundamentalnego kursu walutowego równowagi, behawioralne modele kursów walutowych równowagi.

 

Warunkiem zaliczenia tematów 1-7 jest pozytywny wynik pracy pisemnej, obowiązkowej dla wszystkich słuchaczy, która odbędzie się 3 grudnia 2014 r. w godzinach zajęć.

 

Warunkiem zaliczenia tematów 8-14 jest pozytywna ocena opracowania podsumowującego wyniki indywidualnych badań empirycznych kursu złotego względem najważniejszych walut światowych. Ostateczny termin składania prac: 20 stycznia 2014 r.





MODELOWANIE EKONOMETRYCZNE
(UŁ, Analityka Gospodarcza: I stopień)

dr Wojciech Grabowski

2012/2013

 

I. Literatura
1. Analiza kointegracyjna w makromodelowaniu, red. A. Welfe, PWN, Warszawa 2013.

2. T. Kufel, Ekonometria. Rozwiązywanie problemów z wykorzystaniem programu GRETL, PWN, Warszawa 2011.

 

 

II. Program
1. Estymacja parametrów jednorównaniwoych modeli regresji. Weryfikacja prawdziwości założeń dotyczących składnika losowego. 
2. Strategia modelowania od ogółu do szczegółu. 
3. Estymacja parametrów modeli wielorównaniowych.

4. Testowanie stacjonarności i wnioskowanie o kointegracji.
5. Estymacja z wykorzystaniem mikrodanych.
6. Modelowanie danych o wysokiej częstotliwości. Modele kursów walutowych i indeksów giełdowych.

 

Obowiązuje cały materiał, który obejmuje sylabus w takim zakresie w jakim jest opisany w literaturze obowiązkowej oraz zagadnienia zrealizowane na zajęciach.

 

Egzamin końcowy na komputerze odbędzie się 10 czerwca 2013 roku o godz. 12.30

 

Zaliczeniowy egzamin na komputerze odbędzie się w dniu 25 września 2013r., o godz. 12.30. Aby otrzymać ocenę pozytywną należy uzyskać co najmniej połowę wszystkich punktów.

 





MODELOWANIE GOSPODARKI NARODOWEJ
(UŁ, Informatyka i Ekonometria: II stopień)

dr hab. Robert Kelm 
2016/2017

Wymagania
 wstępne:

Opanowany materiał z zakresu ekonometrii podstawowej, podstaw statystyki i podstawowego kursu makroekonomii, w szczególności zagadnienia: estymacja parametrów jednorównaniowych modeli ekonometrycznych, dynamiczne modele ekonometryczne (ADL, ECM, kointegracyjna procedura Engle’a-Grangera), testowanie istotności wpływu zmiennych objaśniających, autokorelacji, heteroskedastyczności i normalności składnika losowego, podstawowe operacje na indeksach łańcuchowych i jednopodstawowych.

 

I. Literatura obowiązkowa 

1.   A. Welfe, P.Karp, R.Kelm, Makroekonometryczny kwartalny model gospodarki Polski, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2002

2.   W. Welfe, Ekonometryczne modele gospodarki narodowej Polski, PWE 1992

3.   W. Welfe, Zarys historii ekonometrycznego modelowania gospodarki narodowej, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2010

4.   W. Welfe (red.), Gospodarka oparta na wiedzy, PWE, WArszawa 2007

5.   W. Welfe (red.), Makroekonomtrycznymodel gospodarki opartej na wiedzy, Acta UŁ, Folia Oeconomica 229, Wydawnictwo UŁ, Łódź 2009

6.   W.Welfe, A.Welfe, Ekonometria stosowana, II wyd.,PWE, Warszawa 2004


II. Literatura uzupełniająca 

1.   R.G. Bodkin, L.R. Klein, K. Marwah, A History of Macroeconometric Model Building, E.Elgar 1991

2.   R. Courbis, W. Welfe (eds.), Central and Eastern Europe in its Way to European Union. Simulation Studies based on Macromodels, P. Lang, Frankfurt 1999

3.   B. Gajda, Wielorównaniowe modele ekonometryczne. Estymacja – Symulacja – Sterowanie, PWN, Warszawa 1988

4.   L.R. Klein, A.Welfe, W.Welfe, Principles of Macroeconometric Modeling, North-Holland, Amsterdam 1999

5.   A.Welfe (red.), Gospodarka Polski w okresie transformacji. Zasady modelowania ekonometrycznego, PWE, Warszawa 2000

6.   W. Welfe (red.), Kwartalny model gospodarki Polski. Struktura i własności, UN-O, Warszawa 1995

7.   W. Welfe (red.), Economies in Transition and the World Economy, Models, Forecasts and Scenarios, P.Lang, Frankfurt/M 1997

8.   W. Welfe, Empiryczne modele wzrostu gospodarczego, Ekonomista 2001, nr 1, s. 177-200

9.   W Welfe, Czynniki wzrostu potencjału gospodarczego Polski, Ekonomista 2001, nr 1, s. 177-200

10.   W. Welfe, W. Florczak, L. Sabanty, Kapitał ludzki i jego endogenizacja, Przegląd Statystyczny, 2002, nr 2, s. 7-36


III Program

1. Wprowadzenie do modelowania makroekonomicznego. Zarys historii makromodelowania. Modele Tinbergena. Modele L.R.Kleina a Keynesowska makroekonomia. Makromodele w systemach rachunkowości narodowej. Modele przepływów realnych i finansowych.

2. Modele głównego nurtu dla rozwiniętych gospodarek rynkowych: struktura i własności. Nowe rodzaje makromodeli. Krytyka Lucasa – modele racjonalnych oczekiwań. Dynamizacja makromodeli. Modele nierównowagi. Modele o orientacji popytowej i podażowej.

3. Produkcja; produkicja efektywna i potencjalna. Niepełne wykorzystanie potencjału produkcyjnego – luka popytowa (podażowa) i jej rola w kształtowaniu cen i handlu zagranicznego. Łączna produktywność czynników produkcji, rola kapitału wiedzy. 

4. Mechanizmy ekonomiczne a własności makromodeli. Mnożnik konsumpcyjny przy (a) niepełnym wykorzystaniu czynników produkcji, (b) pełnym wykorzystaniu mocy produkcyjnych – rola dostosowań w handlu zagranicznym i efekty inflacyjne (efekt rozmywania). Efekty towarzyszących zmian stopy bezrobocia.

5. Mnożnik konsumpcyjny i mnożnik fiskalny. Transmisja przyrostu dochodów, w tym przyrostu wydatków budżetu a mnożnik konsumpcyjny. Alternatywne środki finansowania deficytu budżetowego; ich rola w kształtowaniu parametrów rynku pieniężnego, w tym stopy procentowej (efekty rozmywania) i pośrednio stopy inflacji oraz popytu finalnego.

6. Zasada akceleratora w warunkach (a) niepełnego wykorzystania mocy produkcyjnych, w tym w produkcji dóbr inwestycyjnych, (b) pełnego wykorzystania mocy produkcyjnych – wzrost stopy inflacji versus długości oczekiwań na realizację zamówień, bariery na rynkach kapitałowych. Rola inwestycji publicznych.

7. Relacje płac i cen. Pętla inflacyjna. Pozapłacowe, kosztowe źródła inflacji. Relacje płac, cen a stopa bezrobocia. Powiązania płac ze sferą realną poprzez rynki pracy. Koncepcja naturalnej stopy bezrobocia oraz NAIRU. Modelowanie w przypadku napięć na rynku pracy.

8. Handel zagraniczny w makromodelach. Rola eksportu w pobudzaniu popytu finalnego, importu w hamowaniu popytu na wyroby krajowe. Bilans handlowy a kurs walutowy, transmisja nierównowagi wewnętrznej w zewnętrzną (przy odpowiedniej specyfikacji równań eksportu i importu). Bilans płatniczy – rola rezerw dewizowych.

9. Prognozy na podstawie makro-modeli. Założenia dotyczące zmiennych egzogenicznych oraz zmian parametrów równań. Horyzont prognozy. Dokładność prognoz.

10. Metody analizy strukturalnej. Standardowe metody symulacji. Poszukiwanie relacji długookresowych a analiza kointegracji. Analiza mnożnikowa. Symulacje kontrfaktyczne. Scenariusze symulacyjne. Symulacje ex ante – założenia i scenariusze.

 


Obowiązuje cały materiał, który obejmuje
 (i) program, w takim zakresie, w jakim jest opisany w literaturze obowiązkowej oraz (ii) zagadnienia zrealizowane na zajęciach.

Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest uzyskanie zaliczenia ćwiczeń.

Zaliczenie ćwiczeń wymaga potwierdzenia umiejętności rozwiązywania typowych problemów pojawiających się w praktyce modelowania ekonometrycznego.


Egzamin ustny odbędzie się 23 czerwca 2017 r. od godz. 12:30 (I termin) w pokoju C211.

 

Poprawkowy egzamin ustny (II termin) odbędzie się 15 września 2017 r. (od godz. 12:30) w pokoju C211.